In Memoriam: Cees List (1939-2014)

Mijn vader was een interessante man. De liefde voor muziek en de ambitie om in de muziek- en kunstsector werkzaam te zijn heb ik echt via hem in mijn bloed gekregen.

Hij zat boordevol verhalen. Zoals over zijn vroegere werk bij de Nederlandse Opera en het Utrechts Symfonie Orkest. Ik herinner me dat hij me als 6-jarige eens meenam naar een repetitie van het orkest: de gehele tribune voor ons alleen en dan na afloop keihard 'Bravo! Bravo!' roepen.

Van 1983 tot 1997 was Cees zakelijk leider van het Haags Gemeentemuseum. Ook daar nam hij me mee naar toe, vaak op zondag. Hij maakte dan eerst een praatje met de suppoosten en vroeg hoeveel bezoekers er die dag waren. Vervolgens liepen we naar zijn werkkamer. Hij ging dan aan zijn bureau werken en ik tekende strips. Samen luisterden we naar de radio, want in het programma 'Langs de lijn' kwamen op zondagmiddag de spannendste voetbalverslagen voorbij.

Wat later, tijdens de middelbare school, maakte ik met twee vriendjes het magazine 'Wake Up'. Het was een alternatief voor het saaie schoolblad en kwam elke maand uit. Het kopiƫren van de pagina's mocht ik van m'n vader op de kopieermachine van het museum doen. Maar wel in ruil voor een paginagrote advertentie in ons blad. Wie weet zijn er in die tijd daarom heel wat klasgenootjes naar het Gemeentemuseum gegaan!

In de latere jaren werkte mijn vader o.a. bij het Cobra Museum in Amstelveen, Panorama Mesdag in Den Haag en voor de Karel Appel Foundation. Toen Karel Appel hem in het buitenland ooit eens zijn gymschoenen gaf om mee te kunnen hardlopen, was mijn vader daar erg blij mee. Niet zozeer om te kunnen rennen, maar als collector's item, want Appel had die schoenen vaak gebruikt tijdens het schilderen. De verfspatten zaten er nog op!

In zijn laatse jaren zette Cees zich in voor de Stichting Cultural Heritage en ontwikkelde hij met ontwerper Floris Guntenaar een gebruiksvriendelijke databank voor de registratie van kunstcollecties. 

Zijn liefde voor muziek resulteerde in een enorme platencollectie waar ik altijd met bewondering naar kon kijken. Daarnaast stond hij bekend om het zingen van Russische liederen op feesten en partijen, tenminste... de mensen dachten dat het Russisch was! 

In 2013 werd mijn vader ziek. Hij vond dat hij een onwaarschijnlijk mooi leven genoot waarin zijn talenten en zijn zin voor avontuur volop aan bod kwamen. Het einde van dat mooie leven wist hij knap te aanvaarden. Op mijn vraag welke muziek hij in zijn leven nou het mooiste had gevonden volgde een zelf samengestelde dvd vol muziek, foto's, film en ingesproken anekdotes. Wat een prachtig waardevol document!

Onder de toren van het Vredespaleis en in het bijzijn van zijn familie overleed Cees op 10 januari 2014. 

Contact informatie

   
    E-mail: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
   Telefoon: 06-2813 2598
 

Delen

Deel dit artikel